EXCHANGE: CHANGE

Młodzi twórcy tańca z Polski i z Węgier. Odkrywamy nowych, interesujących choreografów, którzy zajmują się refleksją nad czasem w tańcu i sztukach performatywnych przekładając to na własną praktykę.

Aleksandra Bożek-Muszyńska (Polska), 03.10.2017, godz. 19:00

Performerka, choreografka, tancerka. Od 2015 stypendystka Alternatywnej Akademii Tańca Grażyny Kulczyk oraz Intensive Course w School For New Dance Development w Amsterdamie w 2015 roku. Od 2007 związana z warszawskim Teatrem „Mufmi” Anny Piotrowskiej. Od kilku lat prowadzi zajęcia z tańca i improwizacji ruchowej, gimnastykę dla seniorów oraz pracuje jako freelancer. W swojej pracy fascynuje się zarówno tym co niewerbalne, jak i werbalne.

„Dzień, w którym V. dała mi do myślenia albo jak pozbyłam się prokrastynacji”

Violetta Villas śpiewała, że „przyjdzie na to czas”. Punktem wyjścia do pracy nad projektem była próba znalezienia odpowiedzi na pytanie: na co przyjdzie jeszcze czas? Poszukiwania ruchowe poprzedziła praca badawcza oraz wywiad przeprowadzony na grupie kobiet z pokolenia 50+ oraz 30+. Inspiracją dla poszukiwań ruchowych, była estetyka kampu, zwłaszcza jego aspekt wizualny i swoista naiwność.

 

Choreografia:            Aleksandra Bożek-Muszyńska

Muzyka:                     Jakub  Pałys

Specjalne podziękowania:

Ogromne podziękowania dla wszystkich kobiet, które zgodziły się wziąć udział w ankiecie oraz dla Anny Czyżykiewicz, Hanny Bylki-Kaneckiej, Jakuba Pałysa, Alexa Bradshawe'a i Anny Bojary. 

 

Aniela Kokosza (Polska), 05.10.2017, godz. 19:00

Tancerka, performerka, dyplomowany pedagog tańca, stypendystka IMiT oraz Alternatywnej Akademii Tańca 2015, ukończyła Akademię Medyczną w Poznaniu.

Pracuje ze studentami tańca, prowadzi autorskie zajęcia taneczne z dziećmi i młodzieżą, realizuje projekty edukacyjne.

Działa na pograniczu tańca, sztuk performatywnych i nauk o ciele człowieka.

"Daję Ci czas"

Pozasceniczne działanie performatywne. 

Pole działania (stanowisko), w nim ładna i miła "rozdawaczka" czasu w miękkim  przyjaznym otoczeniu, do którego zaprasza widza.

Eksperyment zbudowany na pytaniu o dawanie i przyjmowanie czasu.

Istnienie w przestrzeni niezależnej od czasu jest tak samo niemożliwe jak przetrwanie w próżni. Próba dania widzowi czegoś niemożliwego.

Bezznaczeniowe czekanie na nic... trwanie osadzone w określonym kontekście... albo bez.

Koncepcja i wykonanie:               Aniela Kokosza

 

Urszula Zerek (Polska), 03.05.2017, godz. 19:00

Performerka, tancerka, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Interesuje się poszerzaniem możliwości ekspresji ciała i tym, jak taniec spotyka się z innymi środkami wyrazu.

"Ekspozycja"

Interesuje mnie czas jako niejednolita miara jednostkowego doświadczenia teraźniejszości, skonstruowana z wielu warstw i pozałamywanych płaszczyzn, które mimo nierozerwalności wydają się momentami osobne i odległe. W zależności od przyjętej perspektywy odczuwanie, percepcja i kształt czasu się zmieniają. Możliwy jest tylko jeden wymiar fizycznego doświadczenia czasu, którego dopełnieniem jest przestrzeń. Jednak  zasięg emocji pozwala na szersze postrzeganie rzeczywistości, przekraczając strefę komfortu. Świadomość równoległości czasów budzi stany w różnym natężeniu i sile, wpływając na odczuwanie własnej czaso-przestrzeni.

W eksploracji zagadnienia czasu konfrontuję ruch z fotografią na zasadzie partnerstwa i jednoczesnego przeciwstawienia, przyjmując w punkcie wyjścia ruch za przepływ czasu, a fotografię za próbę jego zatrzymania.

Odwracając to ogólne założenie i wykorzystując światło jako podstawowy warunek wyłonienia się fotografii, skupiam uwagę na detalu obrazu zarówno ruchomego  oraz w zatrzymaniu, budując osobistą ekspozycję ruchu.

Choreografia:            Ula Zerek

Zdjęcia:                      Tomek Zerek

Muzyka:                     Adam Witkowski, Krzysztof Arszyn Topolski

 

Anna Biczók (Węgry), 03.10.2017, godz. 19:00

Absolwentka Akademii Tańca Współczesnego w Budapeszcie. Skupia się na poszukiwaniu fizycznych form dla niefizycznych obszarów świata wewnętrznego. Jej styl charakteryzuje abstrakcyjność ruchu, teatralizacja i humor.

"Precedents to a potencial future​"

Solowy wykład perfomatywny artystki, która otaczającą nas teraźniejszość połączy z ulotnymi impresjami, wyobrażeniami i wspomnieniami z dzieciństwa, pozwalając nam przypatrzeć się temu, co pozornie niedostrzegalne. Spróbujemy odnaleźć moment, w którym nadajemy tym nieostrym wrażeniom sens.

Artystyka szuka odpowiedzi na pytanie w jaki sposób tekst, dźwięk, obraz i zmysły dopełniają się wzajemnie tworząc wspólnie wrażenie „doświadczenia”?

                        

Obsada:                                                         Anna Biczók Nanastrova

Choreografia:                                               Anna Biczók Nanastrova

Muzyka:                                                        Vince Varga

Kostiumy:                                                      Emese Kasza (MEI KAWA)

Reżyseria światła | opieka techniczna:        Kata Dézsi

Zdjęcia:                                                          Vince Varga, Anna Biczók Nanastrova

 

Specjalne podziękowania dla: Laszlo Fulop, Armin Szabo-Szekely

Partnerzy: SÍN Arts and Culture Centre, Workshop Foundation

 

Luca Dӧmӧtӧr (Węgry), 05.10.2017, godz. 19:00

Absolwentka Akademii Tańca Współczesnego w Budapeszcie. Tancerka i choreografka. Eksperymentuje z różnymi narzędziami, takimi jak, improwizacja, efekty wizualne, instalacje dźwiękowe na żywo.

"Uni"

Uni jest przedrostkiem wielu słów pochodzenia łacińskiego, by wymienić choćby uniwersalność, jedność (unity) czy uniwersum. Przykłady można byłoby mnożyć, w większości będą się one odnosić do kategorii „wielości”. Nie zapominajmy, że uni odnosi się także do doświadczenia jednostkowego, wręcz samotnego. Zderzenie tych dwóch, wydawać by się mogło, przeciwstawnych znaczeń stanowi podstawę tej pracy.

Dwoje tancerzy i muzyk zanurzą się w wibracji, eksperymentując z rezonansami dźwięku i i ruchu.  Performans swoją unikalną, pełną kolorów atmosferę zawdzięczać będzie specyficznej, abstrakcyjnej formie komunikacji, opartej na podstawowych wrażeniach, jakich dostarczają nam zmysły wzroku, słuchu i dotyku.

Wykonawcy będą nieustannie balansować pomiędzy słuchaniem własnego ego a empatią,  poczuciem kontroli a uległością, atakiem i obroną, szukając tym samym nici porozumienia. Czy ta współpraca i równouprawnienie może trwać wiecznie? Czemu, mimo kolejnych porażek, wciąż wracamy do siebie? Czy naprawdę rozumiemy znaczenie bycia pozostawionym samemu sobie? Czy potrafimy to doświadczenie docenić? Artyści szukają odpowiedzi na uniwersalne pytania, jakie stawia przed nami ludzka egzystencja. 

Choreografia:             Luca Dömötör

Obsada:                      Viola Lévai-dance

                                    Luca Dömötör-dance

                                    Tamás Boldi Hoffmann- keyboards

                                    Balázs Németh- drums, keyboards

Reżyseria światła:      Mátyás Major

Kostiumy:                  Nemkool fashion

Partnerzy:                  Sín Kulturális Központ

                                    Új Előadóművészeti Alapítvány

 

Lior Lazarof (Węgry), 05.10.2017, godz. 19:00

Mieszka na Węgrzech, ale pochodzi z Izraela, gdzie studiowała w The Jerusalem Academy of Music and Dance. Współpracuje z artystami różnych dyscyplin, badając granice pomiędzy ciałem fizycznym, a otaczającą je przestrzenią.

"Variation of Interior"

Solowy występ, będący eksperymentem przeprowadzanym w czasie rzeczywistym, w specjalnie do tego celu zaprojektowanej przestrzeni. Gra balansująca na granicy internalizacji, oparta na sformalizowanym dystansie umożliwiającym paradoksalnie odczucie większej intymności.​

Polska, Węgry